Ik heb al een tijdje niet meer op mijn blog geschreven…gelukkig heeft Mojito het gat nog aardig gevuld met zijn mooie fotoseries. Maar zelf was ik even op zoek naar inspiratie voor nieuwe blogposts. En volgens mij heb ik wel weer wat gevonden.
Eén van de eerste ideeën die ik had toen ik met dit blog begon, nu zo’n anderhalf jaar geleden, was om een serie te schrijven over de metro van Maysoo. “Maysoo?” hoor ik mensen nu denken. Wat is dat dan? Wel, Maysoo (spreek uit: ‘Mee-soe’, met de klemtoon op ‘soe’) is een fantasiestad die ik zo’n twintig jaar geleden bedacht. Deze stad vormt onderdeel van een grotere fantasiewereld, die gebaseerd is op onze eigen Aarde, maar dan zo’n 50 miljoen jaar in de toekomst. Niet langer bevolkt door mensen, maar door katachtigen die geëvolueerd zijn naar wezens met een hoge mate van intelligentie, vergelijkbaar met die van onze soort. Feles sapiens in plaats van homo sapiens, zeg maar.
Die wereld in de toekomst ziet er natuurlijk anders uit dan de huidige. Continenten zijn verschoven, nieuwe gebergten en rivieren ontstaan, nieuwe soorten bevolken de aarde en de wereldzeeën. Van onze eigen soort zijn nog maar weinig sporen over.
Ik heb Maysoo in die nieuwe wereld een plekje gegeven op het huidige Europese continent, in de buurt van waar tegenwoordig de Franse stad Nantes ligt. Maysoo is de hoofstad van het land Maysoodooland (spreek uit: ‘Mee-soe-doe-land’, met de klemtoon op ‘doe’), dat het grootste deel van het huidige Europese continent beslaat, en een deel van het tegenwoordige Noord-Afrika. De Middellandse Zee bestaat nog steeds, maar is een stuk kleiner geworden. Op de plek waar tegenwoordig Italië, de Adriatische Zee en de Balkan liggen, is een reusachtig gebergte verrezen dat de passende naam ‘Reuzengebergte’ draagt. Het is onderdeel van een enorme bergketen, die zich helemaal tot aan de tegenwoordige Himalaya uitstrekt.
Maysoodooland neemt in politiek, economisch en cultureel opzicht eenzelfde plek in als de tegenwoordige Westerse mogendheden. De landstaal, het Maysch (spreek uit: ‘Mees’) is de lingua franca van deze fictieve wereld. Qua technologische ontwikkeling loopt feles sapiens in het fictieve tijdperk waarin ik mijn fantasiewereld heb geplaatst, iets voor op onze huidige technologische stand van zaken. Omdat ik deze fantasiewereld altijd als een proeftuin voor mijn eigen ideeën over technologische ontwikkeling heb gebruikt, zijn er opvallende overeenkomsten in technologieën tussen onze wereld en deze fictieve wereld.
Specifiek op het gebied van transport is dat te zien: feles sapiens heeft de beschikking over auto’s die over wegen rijden, treinen die over spoor rijden (waaronder ook magneetzweeftreinen, die een groot netwerk binnen Maysoodooland vormen)…en natuurlijk metro’s.
Met de ontwikkeling van de metro van Maysoo begon ik in 2001, toen ik de eerste schetsmatige plattegrondjes in MS Paint maakte. Met de ontwikkeling van Maysoo en mijn eigen ontwikkeling van mijn kennis over vervoersnetwerken in het algemeen en metrosystemen in het bijzonder, begon ook de metro van Maysoo zich steeds verder te ontwikkelingen. Ik zal in deze serie die ontwikkeling langs twee lijnen schetsen: non-diëgetisch en diëgetisch. Voor wie deze termen niets zegt:
- met non-diëgetisch bedoel ik dat ik de geschiedenis schets vanuit het perspectief van mijn eigen ontwikkeling: hoe heeft de metro van Maysoo zich in mijn hoofd ontwikkeld? Door welke stadia is die ontwikkeling gegaan? Welke besluiten nam ik en welke wijzigingen voerde ik door?
- met diëgetisch bedoel ik de fictieve geschiedenis van het netwerk, zoals je de geschiedenis van een bestaand netwerk zou omschrijven: wanneer werd met de aanleg begonnen? Welke lijnen werden waar en wanneer gebouwd? Welke bouwmethoden werden er gebruikt? Welke plannen ontwikkeld? Welke technologische ontwikkelingen toegepast?
Dat dus allemaal in de komende hoofdstukken. Maar om te beginnen een plattegrond van het ‘huidige’ netwerk, om een indruk te geven van de omvang en schaal ervan. Voor referentiedoeleinden heb ik een meetlat opgenomen in de plattegrond.
